Paweł Kryst

Udało mi się ostatnio obejrzeć w tzw. międzyczasie parę fragmentów kultowego czterdziestolatka. Ciekawe doświadczenie. Jakże inaczej postrzegam dzisiaj ten film niż dwadzieścia lat temu. Oglądając go ponownie zwracam uwagę na zupełnie inne aspekty.

Mając świadomość ówczesnych realiów epoki trzeba przyznać iż film był w znaczący sposób odważny, obnażając i wyśmiewając PRLowską, komunistyczną utopię i związane z nią paradoksy. Przygody ciapowatego i do bólu uczciwego inżyniera w pierwszym planie pozwalały obśmiać bezsens sterowanej planowo gospodarki, oraz różne zachowania i zwyczaje społeczne, abstrakcyjne dzisiaj, a współcześnie pozwalające przetrwać w dziwacznym świecie realnego socjalizmu.

Z pewną nostalgią oglądam też wielu rewelacyjnych aktorów którzy przewinęli się przez ten serial w mniej lub bardziej znaczących kreacjach.

Zauważyłem ciekawe zjawisko związane z postrzeganiem reklam. Otóż mam wrażenie, że mój mózg zaczyna wypracowywać sobie swoisty filtr antyspamowy. Przestaję postrzegać otaczające mnie dookoła reklamy. Jest to chyba mechanizm obronny bo przesyt treści reklamowych zaczyna mi się dawać we znaki. Niestety pewnych elementów nie da się wyeliminować np. reklamy w tv. Bloki reklamowe są coraz dłuższe i coraz głośniejsze, a co gorsza coraz głupsze. Czasami zastanawiam się jak reklamodawcy mogli dać się tak zrobić w trąbę agencji reklamowej, że wyemitowano taką kretyńską reklamę. No ale może to ja jestem nienormalny, a badania marketingowe wykazały że właśnie taka idiotyczna reklama jest skuteczna? Koniec świata, jak mawiał Pawlak.

Zapoznałem się ostatnio z filmem dokumentalnym pod tytułem kapitalizm moja miłość. Nasunęło mi się sporo refleksji. Myślę iż jest to jeden dokumentów które każdy powinien obejrzeć, aby spojrzeć na otaczający nas świat z nieco innej perspektywy. Pokazany świat galopującego kapitalizmu funkcjonującego w Stanach Zjednoczonych zmienia nieco postrzeganie tego mocarstwa które kształtują w nas zazwyczaj filmy made in hoolywood. Niebezpieczny jest fakt iż nasz system społeczny i gospodarczy niepostrzeżenie zmierza w kierunku zimnego, nieludzkiego kapitalizmu. Aktualnie panoszący się kryzys gospodarczy może nieco obnażyć niedoskonałości mitu i zatrząść jego fundamentami.

No i stało się. Przekroczyliśmy magiczną liczbę lat czterdziestu. Niby nic się nie stało, a jednak wiek już się odczuwa pomału w kościach. Systemy troszkę szwankują. Trzeba witaminki łykać i konserwować organizm bo do setki jeszcze sporo czasu….

Niegdyś markowa rzecz kojarzyła się z czymś lepszym. Wiadomo – markowa odzież, makrowy sprzęt rtv czy markowe komputery były solidniejsze, trwalsze. Za wyższą ceną szła jakość, design, solidność materiału i wykonania. Często okazywało się że warto wydać więcej pieniędzy na rzecz oznaczoną marką bo te tańsze odpowiedniki szybciej się kończą, zużywają, psują. Ale jednak to się zmieniło. Niewiele pozostało marek które naprawdę dbają o jakość wykonania. W większości przypadków markowe produkty są takim samym chłamem jak ich nie markowe odpowiedniki, często wyprodukowane w tych samych chińskich fabrykach z tych samych chińskich podzespołów. Dochodzę do wniosku iż nie warto już płacić za markę. Za to trudniejsze staje się dokonywanie zakupu bo trzeba uważnie przyjrzeć się rzeczywistej jakości produktu, nie sugerując się przyklejoną etykietką marki.