Podczas niedzielnej przejażdżki odwiedziliśmy punkt widokowy na kopalnię węgla brunatnego w Bełchatowie od strony Kleszczowa. Widok wielkiej dziury zaiste imponujący i warty oglądnięcia. Ewidentny przykład spektakularnego triumfu człowieka jako zwierzęcia technologicznego nad naturą. Dziura jest już właściwie zasypywana. Aktualnie eksploatowane jest złoże węgla brunatnego oddalone o kilometr od pierwszej dziury. (Read on …)
Nadszedł czas na letnią turystyką rodzinną. Tym razem postanowiliśmy odwiedzić park miniatur w Inwałdzie. Ciekawe miejsce. W sumie to taki troszeczkę park rozrywki dla dzieci. Główną atrakcją są miniatury znanych i nieznanych obiektów architektonicznych z całego świata. W ciągu godziny można obejść i obejrzeć wszystkie kontynenty. Fajny pomysł na odrobinę edukacji dla dzieciaków połączonej z zabawą. Do tego jest kilka atrakcji czysto lunaparkowych typu : karuzela .
Całkiem przypadkiem, podczas przeczesywania sieci odkryłem nowy sposób spędzania czasu – geocaching. Polega on na odnajdowaniu ukrytych przez innych uczestników gry skrzynek kontaktowych. Skrzynki są umieszczane w miejscach ciekawych, atrakcyjnych do zwiedzenia, lub spenetrowania. Na stronie opencaching.pl umieszczone są namiary gps na skrzynkę i informacje potrzebne do jej znalezienia.
Od kilku lat staramy się przeprowadzić jakąś wyprawę w weekend majowy aby ostatecznie odegnać zimę i przywitać ciepłe słońce i zapach budzących się do życia roślin. W tym roku jednak to się nie udało. Pogoda pod psem, a i czas nie sprzyjający. Prawdopodobnie cały rok mnie pod znakiem remontu domu i ciągłej operacji budowlanej. Więc w weekend polewałem beton stropu na zmianę z wiosennym deszczem…
Na trop skalnego miasta naprowadziła mnie koleżanka. Czeska gmina w Górach Stołowych niedaleko granicy. Postanowiliśmy wybrać się tam na wyprawę weekendową. Miejsce niesamowite. Zaczarowane. Wysokie na 30 metrów skały porośnięte lasem, a wśród nich labirynt ścieżek. Niesamowite kształty skał i światło przeświecające przez szczeliny daje niecodzienne wrażenia wzrokowe. Część trasy jest łagodna, wije się wśród skał wygodnymi ścieżkami i pozwala na pokonanie nawet osobom w podeszłym wieku. Od pewnego miejsca jednak zmienia się w ciągnące się w górę i w dół schody. W sumie niezbyt ekstremalne, ale troszkę można się zmęczyć. Trzeba przygotować się na sporą różnicę temperatur. Przed wejściem i na górnych partiach skał jest dość sucho i ciepło, jednak na dole skalnych wąwozów wilgoć, brak światła słonecznego i skalne przeciągi powodują że temperatura spada o 10-15 stopni.
Miejsce dobrze oznakowane i zorganizowane. Przed wejściem punkty małej gastronomii, sprzedaży pamiątek i parking.
Z całą pewnością warto się tam wybrać przynajmniej raz w życiu. Nam nieco przeszkadzał tłok. W weekend jest tam dużo turystów co troszkę przeszkadza w kontemplacji przyrody. Obiecaliśmy sobie już kolejną wizytę w Adrspaskich skałach w nieokreślonej przyszłości w środku tygodnia.
